De WMO voorziening
De Wmo voorziening (Wet maatschappelijke ondersteuning) kan betrekking hebben op ouderen, gehandicapten of mensen met psychische problemen, en biedt de volgende hulp:
- Huishouden
- Lopen of bewegen in en om het huis
- Plaatselijk vervoer
- Het ontmoeten van mensen
De wet vormt de basis van Zorg en Welzijn, dat naast de Wmo ook uit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) en de Zorgverzekeringswet (Zvw) bestaat.
Naast de ondersteuning van mensen met een beperking, biedt de Wmo tevens ondersteuning aan mensen die zich inzetten voor hun medemens door middel van mantelzorg en vrijwilligerswerk. Gemeenten hebben de taak om mantelzorgers en vrijwilligers te ondersteunen, en kunnen dit op de volgende manieren bewerkstelligen:
- Materiële hulp
- Een financiële tegemoetkoming
- Respijtzorg (vervangende zorg zodat de mantelzorger of vrijwilliger ook wat tijd voor zichzelf heeft)
De gemeente bepaalt voor een groot deel hoe de Wmo voorziening wordt uitgevoerd, en hebben vaak een apart loket voor de Wmo. Als u zorg uit de Wmo aanvraagt, kijkt de gemeente eerst of normale zorg op u van toepassing is. Hieronder valt de dagelijkse normale zorg door gezinsleden of huisgenoten. Als u bijvoorbeeld een partner heeft die dagelijks de boodschappen kan doen, wordt er vanuit de Wmo geen huishoudelijke hulp vergoed.
Als u mantelzorg krijgt, kunt u ook een beroep doen op de Wmo. Mantelzorg is onbetaalde zorg aan zieke familieleden en kennissen. Indien de mantelzorger niet alle zorg voor zijn/haar rekening kan nemen, kan een beroep worden gedaan op de Wmo.